Deze zomer konden we gratis tonnen tomaten ophalen bij de boer omdat hij ze niet kon verkopen aan de supermarkten. Ze voldeden niet aan eerder gemaakte afspraken omtrent de minimale grootte. Te kleine pruimen kwamen uiteindelijk bij andere retailers in de schappen. Nu was de afgelopen zomer uitzonderlijk te noemen qua weersomstandigheden, wat voor nog meer verspilling dan normaal heeft gezorgd.

Supermarktketens hebben veel invloed

De meeste verspilling vindt plaats bij consumenten, de horeca en de agrarische sector. De supermarktketens hebben op deze laatste categorie veel invloed. Een relatief beperkt aantal mensen, de inkopers, besluiten welke producten wel of niet in het schap van de supermarkt komen te liggen. 'Kromkommer' is een initiatief dat sinds een aantal jaren veel aandacht besteed aan groente en fruit dat normaal gesproken niet in het schap van de supermarkt terecht komt. De reden is vaak dat de producten niet voldoen aan de uiterlijke eisen die de grote supermarktketens stellen. Door deze aandacht begint zowel bij de retailers als bij de consumenten het tij te keren. In de schappen liggen nu vaker ‘tweede keus producten’ en consumenten kopen deze ook.

Acceptatie minder mooie producten

De afgelopen zomer maakt de acceptatie van minder mooie producten makkelijker in de toekomst. Doordat er regelmatig berichten zijn over producten die de boer niet kwijt kan, groeit het besef bij de burger dat dit niet acceptabel is. Deze week werd duidelijk dat we kleinere chips gaan krijgen omdat er simpelweg geen grote aardappels beschikbaar zijn. Als het moet dan kan het dus wel. Ik hoop van harte dat de retailers met deze ervaring de normen verruimen waaraan groente en fruit moeten voldoen waardoor er minder wordt verspild.

Alleen zullen de boeren en tuinders dan ook moeten volgen. Want: we gaan met zijn allen niet meer eten. Als ik een kromme komkommer koop, dan koop ik geen rechte die er naast ligt. Als ik soep koop van verspilde groente, dan laat ik een andere soep staan. Als we dus echt het voedsel gaan eten dat eerder werd weggegooid, dan zal er uiteindelijk minder geproduceerd hoeven te worden. En minder productie is minder onnodige CO2 uitstoot en minder onnodig water gebruik. Precies wat nodig is.

Dit artikel is geschreven door Els van Diermen, sectorspecialist food bij de Rabobank.