artikel

Armoedige strijd tussen Tom en Sander

Formules

Armoedige strijd tussen Tom en Sander

Twee heren met een miljardenomzet corresponderen. AH-directeur Sander van der Laan laat zijn brief aan de ‘Geachte heer Heidman, beste Tom’, bewust ‘lekken’. C1000 is gepikeerd. Een oeroud spelletje: het sjieke AH creëert een ‘platte rel’ om de aandacht te trekken. Sideplot: Jumbo gooit zich met volle kracht in de strijd, maar trekt zich schielijk weer terug.

Wat voorafgaat in de soap

Eerst krijgt C1000 een tik als AH openlijk de strijd aangaat en zegt goedkoper te zijn. Daarna slaat de abri-actie als een boemerang terug op AH als consumenten en fabrikanten wijzen op fouten in de prijsvergelijking. Hierop volgt weer een brief van AH aan C1000 die wordt ‘gelekt’ aan de pers. AH verdedigt zich. C1000 stuurt ondertussen brieven naar de ondernemers – we zitten weer op het niveau – en naar AH met ingesloten kassabonnetjes: ‘kijk Sander, we waren wel goedkoper dan jullie’.

Belangrijker dan deze armoedige schermutselingen is natuurlijk het onderliggende doel: AH wil in de prijsmaand januari stad en land laten weten dat het zeker ook op prijs kan concurreren met concurrent C1000, de nummer twee in dit land. Daarvoor wordt een aloude truc uit de kast gehaald: simpel twee kassabonnen naast elkaar leggen en dan bewijzen dat je de goedkoopste bent.

De prijsvergelijkingstruc rammelt
Het begint al met de selectie van het pakket boodschappen. De initiator, lees AH in dit geval, kan natuurlijk ieder willekeurig mandje selecteren om voordelig uit de prijsmeting naar voren te komen. Daarnaast heeft de initiator ook de mogelijkheid de prijzen van het eigen pakket (tijdelijk) te verlagen. Kortom, het is een wapen waarvoor iedere consument op zijn hoede moet zijn.

Ook weerspiegelt zo’n pakket nooit het boodschappenpatroon van de klant. Die koopt immers ook huismerken en vers. Dat zijn twee assortimentsonderdelen die tussen formules onderling nu eenmaal niet te vergelijken zijn. Je kunt C1000-appels nu eenmaal niet met AH-appels vergelijken. Dat geldt ook voor de koelverse maaltijden of het huismerk hagelslag.

Dan is er nog een ander gevaar dat er in een platte prijsvergelijking schuilt. Wanneer meet je en wanneer publiceer je bijvoorbeeld? Prijzen zijn dynamisch en verschillen soms van de ene week op de andere. Soms zelfs per winkel, zeker bij C1000 die aangesloten ondernemers kent die soms wel eens extra marge willen pikken en een prijsdaling vanuit Amersfoort niet doorzetten. Dat maakt AH kwetsbaar als het de prijspeiling niet goed uitvoert. Zelfs bij een goede uitvoering verandert C1000 de prijzen van het mandje op de dag dat de eerste posters in de abris hangen.

Die truc kan ook als een boemerang op AH terugslaan
Met veel pijn en moeite kan AH willen bewijzen dat het net zo goedkoop of goedkoper is dan C1000. Maar een derde kan dan evenzogoed bewijzen dat het nog goedkoper is dan het kissebissende duo AH-C1000. Dat zijn trucjes waarmee A-merkdiscounters als Nettorama of Dirk nog wel eens mee willen uitpakken.

In dit geval was het Jumbo dat stelt dat een klant honderden euro’s goedkoper uit is dan bij AH. Overigens ook een erg gevaarlijke bewering. Jumbo werkt met meerdere prijslijnen. Als AH wil, zou het ook een Jumbolijstje kunnen opstellen en aldus terugslaan. Opmerkelijk feit: de bewuste pagina is inmiddels door Jumbo  weer van de site gehaald. Klik hier om te zien dat de link dood loopt.

Klanten raken ook geïrriteerd door de prijsvergelijking, zoals bijvoorbeeld verwoord in het stukje op Geenstijl. Waar gaat het over, een paar dubbeltjes op een pakket van een klant die na de boodschappen in de stad voor €3,50 een stuk appeltaart koopt. Waar blijft dat voordeel?

En toch kiezen voor het rookgordijn

Toch is het wel begrijpelijk waarom AH dit doet en bijvoorbeeld in een email een brief ‘lekt’ aan de pers. Het credo is: het maakt niet uit hoe ze over je spreken, als ze maar over je spreken. AH doet er alles aan om zijn merk te laden met het begrip ‘schappelijke prijs’. De prijsvergelijking is een platte manier, een potje letterlijk straatvechten via de abris, die uitmondt in een potsierlijke correspondentie tussen twee topmannen met miljardenomzetten over de prijs van een pak Bolletje beschuit. De consument interesseert die nuance al lang niks meer.

Reageer op dit artikel