artikel

De rekening van duurdere grondstoffen

Formules

Regelmatig komen er berichten door over forse stijgingen van de grondstofprijzen. Deze week was het de beurt aan tarwe en koffie. In de supermarkt is daar echter voor de consument nog weinig van te merken, voorlopig dalen de prijzen alleen maar.

De rekening van duurdere grondstoffen

Experts waarschuwen er al jaren voor. Door

grondstoffentekort zullen producten zonder twijfel duurder worden. Deze week

alleen al werd er gewaarschuwd voor een explosieve toename van de prijzen van

koffie en tarwe. Vorige week was het de beurt aan de frietaardappel.


Gelijk krijgen

In 2008 leken de experts daar ook gelijk mee te krijgen. De

prijzen van voedingsmiddelen en alcoholvrije dranken stegen dat jaar met 5,6

procent. Sindsdien is er echter sprake van een tegenovergestelde trend. Afgelopen

jaar namen de prijzen maar toe met 1,1 procent, terwijl in de eerste vijf

maanden van dit jaar de prijzen zelfs met meer dan een procent afnamen.


Onder inflatieniveau

Alle cijfers sinds 2008 liggen onder inflatieniveau, wat

aangeeft dat levensmiddelen in Nederland relatief alleen maar goedkoper worden.

Dat is handig voor de consument, die meer geld in de portemonnee houdt om

andere dingen mee te doen. De felle prijsconcurrentie door de supermarkten ligt

zonder twijfel aan de basis van deze ontwikkeling. Zij kunnen zich tegenover hun klanten geen forse prijsstijgingen veroorloven. Door hun scherpe onderhandelen

lijken de kosten van duurdere grondstoffen te worden afgewenteld op

fabrikanten.


Unanieme verbetering

De financiële resultaten van de fabrikanten lijken evenmin te

lijden onder duurdere grondstoffen. We zitten midden in het zogenoemde cijferseizoen,

waarbij dagelijks een stortvloed aan kwartaalcijfers over ons heen wordt

gestort. De voedingsbedrijven komen daar over het algemeen goed uit naar voren,

vrijwel unaniem meer winst dan in dezelfde periode afgelopen jaar.


Kosten drukken

Dat heeft ermee te maken dat fabrikanten er tot nu toe goed in zijn

geslaagd om de kosten te drukken. Bijvoorbeeld door productie uit te besteden

naar goedkopere landen, de productie met minder mensen te doen of te zoeken

naar goedkopere ingrediënten. De rekening komt dan dus te liggen bij ontslagen

werknemers of de mindere kwaliteit van de producten. Uiteindelijk komt de

rekening dan toch op het bord van de consument te liggen.

 

 

Reageer op dit artikel