Het woord ‘tussensegment’ houdt een dwingende belofte in. Het toont namelijk net zoals veel andere woorden die met ‘tussen’ beginnen (zoals tussenpaus of tussenstap) een ontwikkeling aan. Bij ‘tussensegment’ is dat de ontwikkeling van een duurzame voedingssector. Supermarktorganisaties die hierin meegaan, moeten weten dat er geen weg terug is.
De duurzame ontwikkeling gaat mondjesmaat. Niet alleen doordat het inrichten van dier- en milieuvriendelijkere productie tijd kost, maar ook geld. Hier lopen vaak goede bedoelingen vast in de vraag wie het gelag gaat betalen. Geld is de open zenuw van alle schakels in de keten en dit tast het onderlinge vertrouwen aan.
Vertragende factor
Want gebrek aan vertrouwen is een vertragende factor in deze ontwikkeling. Een Brabantse producent van varkensvlees deed onlangs op de website van het Agrarisch Dagblad een oproep aan alle productenten om zich juist van productie voor het tussensegment te distantiëren. ‘Als we onszelf weer laten overhalen om het nog beter te doen, helpen we AH en consorten aan een beter imago en onszelf aan een zwakkere verwaarding van het gangbare product’, aldus deze varkensboer.
Kans
Een veelzeggende reactie die duidt op geschaad vertrouwen. Maar ook een reactie die de kans aantoont: als supermarktorganisaties – de marktleider voorop – boeren compenseren voor hun investeringen in diervriendelijke productiewijzen, verbetert het dierenwelzijn én de mogelijkheden van boeren op een rendabele bedrijfsvoering. Dat is een kwestie van vertrouwen.
Een brug te ver
Vanaf midden 2011 bestaat het huidige gangbare varkensvlees niet meer bij Albert Heijn. Dan wordt het diervriendelijker geproduceerd vlees de basis. Als vanzelf ontstaat dan opnieuw een ‘tussensegment’ op weg naar nóg verdere verduurzaming van het assortiment. Dit lijkt voor de Nederlandse supermarktbranche een brug te ver. Daarvoor zijn de Pavlov-reacties op prijs nog teveel gemeengoed.
Schandpaal
Supermarkten moeten er naar streven om in alle versketens gangbare producten te vervangen door wat we nu het tussensegment noemen. Dat moet de rode draad worden in het assortiments- en formulemanagement. Organisaties die hierbij doelbewust achterlopen, mogen aan de schandpaal. Dat is geen betutteling, maar een kwestie van maatschappelijk verantwoord gezond verstand.
@ Pascal,
Ik ben blij dat u de essentie van mijn betoog goed hebt begrepen en hebt weergegeven. De verse voedingsproducten zijn mijn inziens een te belangrijk marge-product voor de supermarkten. Doordat ze het voor elkaar gekregen hebben om een dusdanige marktmacht te ontwikkelen (europees gezien) en zodoende in staat zijn om de inkoopprijs constant op een te laag niveau te houden kunnen ze consumenten de winkel inlokken met actie en reclames.
Als de supermarkten het daadwerkelijk belangrijk vinden om onze pruductiewijze op een nog hoger niveau te tillen, dan moeten ze afstand nemen van het tegen bespottelijke prijzen aanbieden van versproducten. Hiermee geven ze naar de veehouders tenminste een signaal af van; kijk eens hier boeren, wij als supermarkten/versvlees- winkels, wij hebben geloof in jullie. Wij zullen er alles aan doen om jullie met zorg geproduceerde stukje vlees op een goede en eerlijke manier aan de man te brengen.
Nu gebeurt net het tegenovergestelde.
Nu geeft men het signaal af van; ha ha we zullen eens kijken hoeveel consumenten over te halen zijn om in onze winkel de boodschappen te komen doen( en dit ten koste van de opbrengstprijs voor de producent van verse producten).
Ik denk dat op dit moment de schandpaal te klein is en dat men zich moet beraden van hoe verder.

Jobs in food Meer...
Deze week in Distrifood
Reed Business bv. Auteursrecht voorbehouden. Op gebruik van deze site zijn de volgende regelingen van toepassing: Gebruiksvoorwaarden en Privacystatement