Bij het bestuur was onduidelijkheid over de inschrijving van één van de kandidaten. Omdat ik toch vakantie had, ben ik ter plekke maar even poolshoogte gaan nemen met mijn vrouw en kinderen. De supermarkt mag meedoen aan de prestigieuze verkiezing, maar voor mijn zoontje is het nu al duidelijk: ‘Deze winkel wordt nooit Supermarkt van het Jaar!’

Wie meedoet aan de verkiezing Supermarkt van het Jaar weet dat de kans om nummer één te worden zeer klein is. Zeker nu er dit jaar bijna honderdvijftig goede winkels meedingen naar de ‘Oscar in de levensmiddelenbranche’. Toch staat er straks weer een bijzonder trots en uitzinnig team op het podium in het Hart van Holland. Mensen die er in geslaagd zijn om collega’s, vakgenoten en consumenten ervan te overtuigen dat zij als beste weten waaraan een supermarkt anno 2009/2010 moet voldoen. Een team dat aandacht heeft voor de klant, weet hoe belangrijk hygiëne is en liefde en aandacht heeft voor de producten die het verkoopt. Kortom, een team van mensen met een voorbeeldfunctie voor de branche.

Twijfels

Tussen al de inschrijvingen van enthousiaste en ambitieuze winkelteams zaten dit jaar enkele kandidaten waarbij het bestuur en de jury twijfels hadden over de inschrijfcriteria. Om het zekere voor het onzekere te nemen, hebben we op alle plaatsen ter plekke een controle uitgevoerd en soms een gesprekje gevoerd met de betreffende ondernemer. Zo kon het gebeuren dat ik op een zonnige dag tijdens mijn vakantie met vrouw en kinderen op de stoep stond van één van deze winkels. Mijn kinderen en een meegereisd vriendje kregen het bevel om even in de auto te wachten. ‘Want wat moet een ondernemer wel niet denken als deze belangrijke juryvoorzitter zijn winkel komt bekijken in gezelschap van enkele opgeschoten pubers met baseballpetjes tot ver over hun oren’.
Terwijl ik samen met mijn vrouw door de winkel loop, besluiten de jongens in de auto dat het tijd wordt voor actie. Het vriendje van mijn zoon heeft niet al te veel toekomstplannen en rookt er daarom al stevig op los. Hij vindt dat het dan ook hoog tijd wordt voor een saffie. Maar tot zijn grote schrik heeft hij tijdens de vorige stop zijn laatste peuk opgestoken en staat hij nu met lege handen. In de wetenschap dat ze met 14 jaar nog te jong zijn om zelf tabak te kunnen kopen, zit er niets anders op dan te wachten tot wij terugkomen. Dat duurt echter langer dan gepland en de verslavingsonrust op de achterbank van de auto neemt toe. Er moet shag komen en wel nu. Ze drukken beiden hun pet nog iets verder over de oren en trekken de stoute schoenen aan. Op weg naar de winkel die zich zojuist heeft aangemeld als Supermarkt van het Jaar. De kans dat hun missie slaagt, is dan ook klein, maar tot hun grote verbazing staan ze twee minuten later weer buiten. Met het felbegeerde pakje shag in hun handen.

Lokale activiteiten

Binnen voeren mijn vrouw en ik een plezierig gesprek met de ondernemer. Onder de indruk  van zijn mooie en nette winkel horen we zijn enthousiaste verhalen over lokale  marktactiviteiten aan. Hij doet veel voor zijn klanten en dat wordt gewaardeerd. Ook achter de schermen heeft deze winkel de zaakjes prima voor elkaar. Voor ons is het bij het verlaten van de winkel dan ook wel duidelijk; deze winkel is een serieuze kandidaat voor de fel begeerde branchetitel en mag wat ons betreft dan ook zeker meedoen.

Adrenaline

Teruggekomen bij de auto worden we triomfantelijk opgewacht. Nog stijf van de adrenaline en de spanning tonen de pubers trots hun buit. ‘Een makkie’, vonden ze en van één ding zijn ze overtuigd; deze winkel wordt dus nooit Supermarkt van het Jaar. Ik heb dit voorval niet met naam en toenaam binnen het bestuur gemeld, omdat ik op voorhand als onpartijdige juryvoorzitter niet zo hard wil oordelen als deze jongeren. Maar in feite hebben ze natuurlijk gelijk. Een winkel die op dit soort onderdelen de fout in gaat, kan straks nooit als winnaar op het podium komen. Dat er altijd een spanningsveld is tussen de gewenste theoretische  situatie en de soms weerbarstige praktijk, dat weten we. Daar hebben de juryleden als  'oude rotten’ in het vak ook begrip voor. Want waar gehakt wordt, vallen spaanders. Maar wat maakt dan het verschil? Supermarktformules die passen in hun marktgebied en die zich onderscheiden door investeren en niet louter door saneren. Een gemotiveerd en vakkundig team dat weet wat er van hen wordt gevraagd. Met oprechte aandacht voor de klant, dat begrip heeft voor de spelregels en daar ook inhoud aan geeft; met tomeloze inzet en liefde voor het vak. En een ondernemer met passie, die weet wat er van hem wordt gevraagd op het gebied van effi ciency, effectiviteit, hygiëne en assortimentsbeleid. Die alle details van het winkelspel kent en dit inspirerend kan overbrengen op zijn medewerkers. Dat maakt het verschil.