artikel

Van der Meulen: ‘Met restpartijen agf de achterstandwijken in’

Branche & Bedrijf 2279

ARNHEM – ‘Ik heb 18 meter reclameruimte, daar kunnen we samen met een supermarkt best iets mee doen’. Bedrijfskundige Loes van der Meulen tikte een oude SRV-wagen op de kop en wil er in achterstandswijken restpartijen groenten en fruit mee verkopen.

Van der Meulen: ‘Met restpartijen agf de achterstandwijken in’

Naïef en pragmatisch, zo omschrijft ze zichzelf. ‘Ik spreek met veel mensen uit de supermarktwereld en merk dat als je vooraf veel kennis hebt, je geneigd bent om te zien wat er niet kan,’ Loes van der Meulen noemt haar naïeve kant als groot voordeel. ‘Maar ik ben daarnaast vooral pragmatisch. Ik doe.’ Haar idee: met een team van vrijwilligers in Arnhemse achterstandswijken vooral groenten en fruit verkopen. Groenten en fruit wil ze ‘redden’ van de stort en daarmee tegelijkertijd gezinnen met een laag inkomen vooruit helpen met gezonde producten en recepten. Ze denkt aan momenten als ontbijt, lunch en diner, omdat ‘één van de negen kinderen in deze wijken niet met een fatsoenlijk ontbijt de dag in gaat.’ Dat alles gaat gepaard met een lichtzinnige toets en een stevige dosis vrolijkheid. Haar rijdende winkel gaat ‘De Blauwe Tomaat’ heten. ‘En ik ga daarin bij wijze van spreken ‘blije bietjes’ verkopen’.

Van alle kanten hulp

Van der Meulen krijgt van vele kanten hulp. Bijvoorbeeld van een bureautje dat haar tomaat heeft vormgegeven. ‘Een blauwe tomaat, net iets anders en verrassend, net als deze bus’, zegt ze. Beticht haar daarbij niet van luchtfietserij. Ze heeft immers een stevige achtergrond als bestuurskundige en ook een aantal jaren werk in Afrika heeft haar gevormd. ‘Ik heb mijn winst en verliesrekening op orde, mijn balans klopt en mijn liquiditeit is oké. Daar zal het niet aan liggen.’ Ze rekent op 200 klanten per week.

Vooral ook ‘wijken met een randje’

Het project is groter dan een rijdende winkel die gokt op een klant die het huis uitloopt gelokt door de ‘blije bietjes’ of een ‘hele wagen vol aardbeien om dat die toevallig over zijn’. Zij heeft bijvoorbeeld contact met het Team Leefomgeving van de gemeente Arnhem, die ‘wijken met een randje’, zoals het Broek, de Geitenkamp en Klarendal, leefbaar wil houden. ‘We gaan dus geen route rijden met deze wagen. We zetten hem iedere dag ergens in een wijk. En ik denk daarbij ook aan wat klapstoeltjes en koffie en thee gekoppeld aan de verkoop.’

Prijzen onder die van de supermarkt

Die verkoop moet laagdrempelig, voor prijzen rond de €0,80 tot €1 voor de groenten. Van der Meulen: ‘Ik heb een site ontdekt waarmee ik de supermarktprijzen in de gaten kan houden. Daar zit ik onder.’ Om de sociale component van extra cement te voorzien, denkt ze ook aan het inzetten van bijvoorbeeld asielzoekers als verkoper op de bus. ‘Hoe leer je de taal beter dan door het verkopen van voedsel?’

Lijnje met Oregional

Het assortiment komt voor een deel rechtstreek van telers die partijen niet geschikt voor reguliere verkoop willen aanbieden. ‘Denk kromkommer.’ Daarvoor heeft ze een lijntje met Oregional. Oregional levert als coöperatieve groothandel al een compleet assortiment lokale producten van eigen boeren en telers uit de regio Nijmegen-Arnhem. Een supermarkt past daar zeker ook bij. Van der Meulen: ‘Maar ik merk koudwatervrees. Ze kunnen het project niet overzien. Ik denk dat we samen met een lokale supermarkt veel kunnen doen. En ja, ze kunnen zich dan promoten. De wagen is 9 meter diep, ik heb 18 meter reclameruimte’, zegt ze
lachend. Daaraan toevoegend: ‘Het kan ook subtiel.’

Rijden met een diesel?

Past het wel om met een diesel uit 1999 door Arnhem te rijden? ‘Natuurlijk wil je alles duurzaam doen. Maar dit ding haalt maar 25 km per uur en staat vooral stil. Wijt die concessie maar aan mijn pragmatische kant.’

Reageer op dit artikel